دیدگاههای غفور قلیزاده نیارق

طبق آمار تاکنون تمامی روسای فدراسیون فوتبال بعد از تغییر رئیس سازمان تربیت بدنی عوض شده اند و باید دید که با تغییرات مدیریتی در بالاترین سطح ورزش کشور بار دیگر این اتفاق رخ خواهد داد؟

به گزارش خبرنگار سرویس ورزشی «فردا»، علی سعیدلو که به تازگی با حکم محمود احمدی نژاد به عنوان رئیس جدید سازمان تربیت بدنی منصوب شده است هنوز نسبت به فدراسیون فوتبال و علی کفاشیان تصمیمی اتخاذ نکرده است.

این در حالی است که منابع آگاه از ریاست کاشانی در فدراسیون فوتبال و تعامل وی با علی سعید لو خبر داده اند و اگر دادکان درخواست نزدیکان سعید لو را همچنان رد کند احتمالا در یکی دو ماه آینده شاهد حضور حبیب کاشانی در فدراسیون فوتبال خواهیم بود تا بار دیگر شاهد سنت تغییر رئیس فدراسیون در کنار تغییر رئیس سازمان تربیت بدنی باشیم.

طبق سنت کفاشیان رفتنی است

اولین رئیس فدراسیون فوتبال دکتر علی کنی بود که اقدامات شایسته ای را به کمک تدین ، رییس فوتبال دوست مجلس وقت برای فوتبال انجام داد. بعد از انقلاب و درسال 1358 ناصر نو آموز رئيس فدراسون فوتبال شد. اين سرهنگ 41 ساله توسط شاه حسيني رئيس وقت سازمان تربيت بدني منصوب شد كه در سال 59 جاي خود را به هادي طاووسي داد. بازيكن سابق پرسپوليس و شاهين به خاطر آشنايي با امور اداري بر مصدر كار نشست تا اين كه در مرداد سال 1360 از مسئوليت كنار رفت.

حسين آبشناسان كه از سه جهت گزينه معقولي به نظر مي رسيد در سال 1360 رييس فدراسيون فوتبال شد. اول اينكه ظاهري مذهبي ذاشت و دوم قبلا فوتباليست بودو سوم اينكه برادرش سرلشگر حسن آبشناسان در جبهه به شهادت رسيده بود. بعد از وي حسين راغفر بازيكن سابق تيم ملي شش ماه رييس فدراسيون بود ولي در شهريور سال 61 از مسئوليت كنار رفت تا بار ديگر آبشناسان رئيس فدراسيون فوتبال شود. وي در اقدامي جالب در بازيهاي آسيايي 1982 دهلي نو خودش را سرمربي تيم ملي هم معرفي كرد.

در تابستان سال 62 اسماعيل داوودي شمسي از سوي مير حسين موسوي رئيس سازمان تربيت بدني شد تا با جوان گرايي دوران وي بهروز صحابه 33 ساله رييس فدراسيون فوتبال شود. با كنار رفتن داوودي شمسي عمر صحابه هم به پايان رسيد و حضور احمد درگاهي به عنوان رييس جديد سازمان تربیت‌بدنی موجب حضور افراد جدیدی در فدراسیون فوتبال شد. نصرا... سجادی از آموزش و پرورش به فدراسیون آمد و بعد از وی علی‌محمد مرتضوی تا سال 67 و سرانجام محمد پهلوان به عنوان غریبه‌ترین رئیس تاریخ فوتبال بر مسند ریاست فدراسیون نشستند.

به هنگام کنار رفتن احمد درگاهی و حضور دکتر غفوری‌فرد در سازمان تربیت‌بدنی، ناصر نوآموز بار دیگر بعد از ده سال به ریاست فدراسیون بازگشت. نوآموز اولین رئیسی بود که با میل و رغبت در تابستان 72 از مسئولیت کنار رفت و بعد از وی محمد صفی‌زاده، رئیس فدراسیون فوتبال شده اما عمر مدیریتی او با پایان دوران حضور غفوری‌فرد در سازمان ورزش سرآمد.

امیر عابدینی همسو و هم‌جناح با مهندس هاشمی‌طبا ریاست وقت سازمانع رئیس فدراسیون فوتبال شد. بعد از ناکامی تیم‌ملی در آسیایی 94 هیروشیما او کنار گذاشته شد و داریوش مصطفوی توانست به عنوان رئیس جدید تیم ملی‌ را به جام‌جهانی ببرد. مصطفوی با شایعه بیماری قلبی راهی منزل شد تا صفایی فراهانی، یکی از نزدیکان خاتمی به عنوان بارزترین مصداق حضور سیاسیون در امر فوتبال مطرح شود.

بعد از حضور چند ساله فراهانی در فدراسیون فوتبالع خاتمی، صفایی فراهانی را مأمور استفاده از دادکان در تشکیلات فوتبال کرد. با کنار رفتن صفایی فراهانی از مسئولیت، دادکان با حمایت رئیس جدید سازمان ورزش ـ محسن مهرعلیزاده ـ رئیس فدراسیون فوتبال شد.

با رفتن مهر‌علیزاده و آمدن علی‌آبادی، دادکان ولو اگر موفق‌ترین هم می‌بود به خاطر سیاسی شدن فوتبال باید کنار می‌رفت. اینجا بود که فوتبال ایران 500 روز را بدون مسئول سپری کرد و حال هیچ تضمینی نیست که رئیس جدید سازمان ورزش صلاح و مصلحت آینده فوتبال را براساس مسائل سیاسی انتخاب کند و دستور به عزل کفاشیان بدهد.